Alba Domènech

Alba Domènech (Barcelona, 1983) is een beeldend en multidisciplinair kunstenaar wiens werk de innerlijke wereld, gevoeligheid en processen van emotionele transformatie onderzoekt. Haar werk ontstaat vanuit een diepgaande aandacht voor wat vaak onzichtbaarblijft: emotionele toestanden, kwetsbaarheid, innerlijke kracht, herinnering en de intieme processen die veranderen hoe we onszelf waarnemen.

De vrouwelijke figuur neemt een centrale plaats in binnen haar visuele universum. Meer dan portretten functioneren haar figuren als symbolische verschijningen, zwevend tussen werkelijkheid en droom, tussen wie we zijn en wie we aan het worden zijn. Via hen creëert Domènech beelden die de toeschouwer uitnodigen om stil te staan, naar binnen te kijken en een persoonlijke verbinding met het werk aan te gaan.

Haar praktijk vertrekt vanuit digitale tekeningen die volledig met de hand op de iPad worden gemaakt, lijn voor lijn, en die zij vervolgens combineert met traditionele schildertechnieken, acrylverf, pigmenten, texturen en uiteenlopende materiële ingrepen. In geselecteerde werken gebruikt zij ook metaalblad en, in bijzondere werken, echt 22-karaats bladgoud, waarbij licht en materie een verlengstuk worden van de symbolische taal van het werk.

Natuur, vlinders, goud en andere symbolische elementen keren terug als metaforen voor transformatie, kwetsbaarheid, wedergeboorte en evolutie. Ook de Japanse esthetiek beïnvloedt een deel van haar beeldtaal, vooral in de relatie tot stilte, contemplatie, ritueel en de schoonheid van imperfectie.

Haar werk wil geen vaste interpretatie opleggen, maar een ruimte creëren waarin iedere toeschouwer een emotie, een herinnering of een deel van zichzelf kan herkennen. Naast haar tweedimensionale werk breidt Domènech haar praktijk geleidelijk uit naar ruimtelijk werk en sculptuur. Projecten zoals Betta Galaxy vertalen haar visuele en symbolische universum naar een nieuwe fysieke dimensie en openen verdere mogelijkheden binnen haar artistieke onderzoek.

Haar praktijk ontwikkelt zich verder naar steeds ruimere, multidisciplinaire en ervaringsgerichte vormen, met één centrale onderzoeksvraag als leidraad: het vermogen van kunst om introspectie, emotie en transformatie teweeg te brengen.